MALARIA W ŚWIECIE, EUROPIE I W POLSCE

Malaria jest obecnie jedną z trzech najważniejszych, oprócz AIDS i gruźlicy, chorób zakaźnych w świecie. Ocenia się, iż aktualnie 40-45% ludności kuli ziemskiej żyje na terenach zagrożonych malarią w ponad 100 krajach świata. Większość przypadków malarii (ponad 85%) przypada na rejony Afryki na południe od Sahary. Liczbę nowych zachorowań na zimnicę szacuje się na 300-500 milionów rocznie, a liczbę zgonów na 1,5-2,7 milionów każdego roku. Na zachorowanie najbardziej narażone są dzieci do 5 roku życia i kobiety ciężarne mieszkające na terenach endemicznych dla malarii oraz osoby nieodporne (nieposiadające swoistych przeciwciał), podróżujące m.in. z Europy do krajów endemicznego lub epidemicznego występowania malarii.

W Polsce rejestruje się rocznie do 50 przypadków malarii importowanej,w tym nierzadko ciężkie postacie kliniczne wywoływane przez Plasmodium falciparum. Ponadto, dość istotna liczba Polaków jest leczona poza granicami kraju, na terenach malarycznych lub w drodze powrotnej do kraju. Wysoce niepokojąca jest wysoka śmiertelność z powodu ciężkiej lub nierozpoznanej malarii. Wynosi ona wprawdzie nie więcej niż 3 przypadki rocznie, ale w porównaniu do liczby zachorowań, jest ona 16-krotnie większa niż w pozostałych krajach europejskich. Wysoka śmiertelność dotyczy zwłaszcza chorych zarażonych Plasmodium falciparum; w Polsce w roku 2002 zmarł z tego powodu co 7 pacjent zarażony tym gatunkiem pasożyta. Należy w tym miejscu podkreślić, że w latach 1991-2003 poza granicami kraju zachorowało na malarię 114 żołnierzy polskich pełniących służbę w Misjach Pokojowych ONZ (głównie w Kambodży, Angoli, Etiopii, Namibii); nikt z chorych żołnierzy nie zmarł. Pojedyncze, jak dotąd, przypadki malarii stwierdza się także u imigrantów.